"عسلم بهش خوش گذشت رفت خونه؟" " بله، خیلی!" " چی کارا کردی؟" "نترشیدم خلاصه! یه خواستگار پیدا کردم!" "به به عسلم خفنه." فکر کن p.h.d. فیزیک اتمیه ! خیلی احساس خفانت کردم!" تلویزیون را روشن کرد:"صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مرکز جنوب شرق آسیا کوالالامپور..." گفتم:"چه خبره؟یه کم صداشو بیار پایین" با لحن بچگانه ادامه دادم:"من خپنم نه؟" "البته عسلم" "من خواستقار پیزیخ اتمی دارم تو خه نداری!" "خوب مبارکه" کنترل را از دستش گرفتم و صدایش را بالاتر آوردم:" هوای کرانه ی جنوبی دریای خزر ابری همراه با رگبار پراکنده و وزش باد صبحگاهی خواهد بود..." سیگاری روشن کردم و چند پک محکم زدم و گفتم: " آره البته، مبارک که بود مخصوصا مامانش فکر یه خانم سانتی مانتال 70-80 ساله با ناخونای مانیکور کرده و های لایت خوشرنگ سر 80 سالگی 2 تا زبون بود! کفم برید!" " چه باحال." از روی زمین روزنامه را برداشت و شروع به گشتن کرد گفت :" این صفحه ی ورزشی اش کو؟" صفحه ی روزنامه را برداشتم و دو دستی به طرفش دراز کردم و آهسته به گونه اش تلنگر زدم گفتم:" here you are kiddo" فکر کن مامانش این طوری حرف میزد." " یعنی مثل جنده های از کار افتاده؟" " وایسا ببینم تو الآن به من گفتی جنده ی از کار افتاده؟!" " من؟ من؟ من غلط بکنم!" " همین الآن گفتی!" " نه، منظورم مامان یارو بود به خدا" با لحن بچگانه گفته:" قپتی قپتی! به من قپتی جنده ی از کار افتاده ی خر بیشعور احمق! " خندید:" نه نگفتم عسلم. بیا اینجا" دستش را باز کرد " بیا دیگه بیا " " باشه" "الآن آشتی؟" "بله! من منظورم این بود خه مخلوط انقلیسی پارسی حرپ می زد...یه بار رپتم بهش چای تعارپ  خنم خوب؟...خوب؟!" "خوب!" " مثلا تو اونی من اومدم اینطوری چای جلوش گرفتم بعد موهام رفت تو این یکی فنجون. خیلی خجالت کشیدم بعد فکر کن باید این فنجون نزدیک به خودش رو بر می داشت دیگه اما رفت همین یکی رو که موهام رفته بود توش برداشت گفت این یکی خوشمزه تره. بعدشم یه چیزی به فرانسه به پسرش گفت که من نفهمیدم به روی خودمم نیاوردم بعدم بابش گفت خانم از اون آب حیات به پسرمونم بده چشماش روشن شه! بابام این جوری کرد ولی مامانم خندید." لبخند گشادی زد و کنترل تلویزیون را دوباره برداشت و کانال را عوض کرد: " ساکت شو ، سیا! این دیوونگیه! نمی ذارم..." گفتم: " تو می دونی هوستون تو کدوم ایالت آمریکاست؟" "نه" " فکر کنم یه جایی تو شمال باشه. بابای سیاوش ، همین آقای خواستگار ،گفت خونه شون  اونجاست. " " آره،عسلم؟ خوش به حالت " سیگاری برداشتم و گوشه ی لبم گذاشتم " چه خبرته؟ تو همین الآن یه سیگار کشیدی! " تنم کمبود نیکوتین داره . تازه از خونه اومدم." کنترل را از دستش گرفتم و تمام کانال های تلویزیون را چک کردم و دوباره سر کانال اول بر گرداندم. سیگار را از دستم گرفت و چند پک زد و دوباره به ذستم داد و من نصفه نیمه توی زیر سیگاری خاموشش کردم. گفتم :" می دونی بدترین قسمت خواستگاری چیه؟" "چیه؟" " این که اگر یه عمرم با طرف صحبت کرده باشی حتی باهاش خوابیده باشی باز مجبوری بری باهاش حرف بزنی...خیلی ناجوره نه؟ " "نمیدونم" "آره هست. فکر کن دو نفری چپوندنمون تو اتاق که با هم حرف بزنیم. خیلی بد بود نمی دوستم باید چی بگم." صفحه ی ورزشی روزنامه را تا کرد و شروع کرد بقیه صفحه را ورق زدن. گفتم: " خیلی خنده دار بود...مثلا تو منی منم سیاوش ، خوب؟...اه! قوش خن دیقه! مثلا من سیاوشم تو هم منی خوب؟..." دستش را گرفتم.  " من همیشه دوستت داشتم اما دختر ارباب کجا سیامک یه لا قبا کجا؟ هیچ وقت کسی تو این خونه منو آدم حساب نکرد. همیشه پسر کلفت خونتون بوم که لطف کردین ..." صدای تلویزیون را قطع کردم. سیاوش گفت: " نمی دونم در این مواقع باید چی گفت یا چی کار کرد. هیچ وقت فکر نمی کردم سنتی برم خواستگاری، متوجهین؟ می تونم تو خطابتون کنم؟ "شما" یه کم برای گفتن یه سری حرفا کلمه ی سنگینیه..." من گفتم: " اوخ اوخ اوخ چه رمانتیک!" گفتم: " اه! مسخره بازی در نیار دیقه! تو مثلا منی!" " ببینم تو بچه بودی خاله بازی دوست داشتی؟" "بی تربیت! داشتم گل لگد می کردم؟" خودش را لوس کرد. پشتش را کرد به من وادای من را در آورد: " تو همش منو دعوا می کنی!" "پسره! تو دیگه ریش و سبیلت سه متر شده ناز می کنی؟!...باشه ... دوست داشتم همیشه من و خواهرم بازی می کردیم" "منم بازی" " همش دو تا خاله بودیم تو چه نقشی داشته باشی آخه مرد گنده؟!" " من شوهر خاله می شم" شروع کردم با گوشه ی ناخن دستم بازی کردن به صفحه ی تلویزیون زل زدم که داشت قله ی دماوند را با پرچم ایران نشان می داد بعد هم ورزشکاری را روی سکوی قهرمانی. گفتم:" توی خاله بازی شوهر خاله نداشتیم."  " حالا داریم. الآنم شب شده بیا با هم بخوابیم." لبخندی زد و دستش را دور تنم حلقه کرد.صدای تلویزیون را بالا آوردم. صدای سوت ممتدی بلند شد : بوقققققققققققق. سیگار دیگری روشن کردم.